bizim okulda mühendisliğindeki kızlara kıl olduğum bölüm,hepsi kendilerini çok çok çok bişi sanıyolar..hele içlerinde tam bir çingene var ki allah düsmanımın başından uzak tutsun* ayrıyetten bide yerli yersiz çevre muhabbeti döndüren hıyarlar vardır, yok maden çevre,yok nükleer çevre,yok atık çevre..ulan o kadar seviyosan çevreyi tak kıçına bitane yapraktan don,bütün gün ormanda dolaş,hadi bakalım yiyo mu?
-lan çevrende gördüğün herşey madenden ne konuşuyon,ver bakiim o laptopu..
-neden yaa?
-o da atık işte,hem senin enerjiyede ihtiyacın yok sktir nasıl ısınırsan ısın, bırak o sobayı lambayı falan..
-...ama ama...
-yaa böle amalarsın işte...
her şeyin bir sınırı, bir üslubu var...
(°bkz: anne ben maymun gördüm...)
yükleniyor...
