şaban'la ramazan cihanyandı nigar'a aşklarını ilan etmeye karar verirler.
ramazan:girebilir miyiz?
nigar:buyrun?bi şey mi istediniz?
ramazan:evet, bi şey isteyecektik.
şaban:evet,şey isteyecektik.yaoo ne isteyecektik,ramazan?
ramazan:önce şöyle bi oturalım.
şaban:oturalım
nigar:hihi..oturun tabii.söyleyin bakalım, ne istiyorsunuz?
şaban:söyleyelim mi?
nigar:tabii söyleyin.
şaban:ben söyleyemicem.sen söyle.
ramazan:yok ben de söyleyimiyecem.sen söyle.
nigar:hadi karar verin canıııım.
ramazan:sen başla şaban.
şaban:hayır,sen başla ramazan.
ramazan:peki başlıyorum.muhterem hanfendiiii...
şaban:evet muhterem hanfendi.
nigar:buyrun?
ramazan:sen insan mısın?
nigar:anlamadım.
şaban:ne diyosun ulan?
ramazan:sen karışma.
şaban:peki karışmam.sen insan mısın?
ramazan:sana insan diyenin gozü çıksın.
nigar:aaaa bana mı?
şaban:ramanzan,karı bizi dövecek.
ramazan:karışma dedim yaa.
şaban:benden günah gitti. sana insan diyenin gözü çıksın.şu haline bak.ne biçim karısın ulan eşşoğlueşşek?
nigar:siz söyleyin bakalım nasıl bi kadın olduğumu?
ramazan:şaban kendine gel.
şaban:tutma beni çok iyi gidiyorum.evet,sen insan değilsin,olamazsın da zaten.hıyar gibi bi karısın.ramazan?
ramazan:efendim?
şaban:peki bu insan değilse ne oğlum?
ramazan:oğlum lafı bana bırak.sen bir meleksin.meleeeek
şaban:melek canım..ahaııhııh..ahh seni..
yükleniyor...
