halk arasında velet diye tabir ettiğimiz yaratıkların en küçüğüdür, bebeklikten veletliğe ilk adımını atmıştır.
efenim bundan bir tane de bizim evde var. akıllara zarar oluyorlar. mesala bu başlığı açmama dünki bir eylemi neden oldu.
dün gece bi girdim odasına ulan çocuk oturmuş gecenin bi vakti düşünüyor, lan sıpa yatsana dedim, düşünüyorum dedi. hay manakoyim 5 yaşındasın lan ne düşünüyosun ibne, ye iç yat kalk lan!
sordum, ne düşünüyosun yafrum dedim. dumur eden cevabı az sonra geldi;
- abi şimdi ben evin en küçüğümya, annem, babam, sen benden önce ölceksiniz, ben napcam siz ölüncee!?
hadi bakalım gelde cevapla mnskym! bi' bok diyemedim!
öldükten sonrasını merak edebiliyor. kardeşimin ölünce nolacak abi diye sorması üzerine cennet dedim çikolata dedim nesquik fln dedim zırvaladım, çocuk tav oldu. sonrasında; " ihihi öldürelim abi ozaman kendimizi, ihihi!" demeye başladı. şerefsizim pişman oldum öyle dediğime, şimdi sıkı aile kontrolu altında yaşıyor sabi.
küçük çocukların bazen karşılarındakini dumura uğratabilecek sözlerini,davranışlarını anlatır.kardeşimin küçükken buna verdiği örneklerden biri:
-büyüyünce ne olucaksın bakiyim?
-baba olucam.(ayy ne kadar evcimen,ne şirin diye düşünülür)
-topuklara sıkıcam.nihahaha
bu cevaptan sonra düşünceler değişir.zamane çocuklar hehehe diye bir muhabbete geçilir.
yükleniyor...
