efenim şimdi malumunuz final haftasında bir çok gencimiz, bende o gunahsız masum yavrucaklarla aynı haftayı paylaşıyorum. tüm sene boyunca çalışmamış öğrencinin final haftası yaşamış olduğu stresi kimse yaşamamıştır.
sabaha kadar beyin patlatırsınız derse çalışırsınız sınava gırersiniz, sonra gelir yatarsınız, tekrar ders çalışma ve tekrar tekrar sınava girme... sınavlardan gelecek kötü sonuçlar, bütünlemeye kalma, yaz okuluna kalma, yaz okulu parasını nerden bulcam düşüncesi beyninizi kemirir durur.
çalışmadığınız her saniye uyursunuz, hayata gözlerinizi kapar bu stresli haftada ne kadar az yaşarsanız o kadar iyidir düşüncesi beyninizi kemirir. yemek yer, uyursunuz, yemek yer, uyursunuz, der çalışırsınız.
aslında mantıklı bir harekettir, başarı ile sonuçlanacaksa yapınızdır. hayat size bu seçeneği sunar. sonuçta önden gitmek isteyenleri kimse tutamaz. bu bir seçenektir, ne kolay ne de zordur, sadece seçenek, hayatın bize sunduğu diğer seçenekler gibi...
denedim, ağzımı ve burnumu kapayarak intiharı denedim, olmuyor efenim. hayatın değeri gittikçe artıyor gözünüzde, termometredeki civa gibi yükseliyor, uc noktaya geldiği zaman bırakıyorsunuz, en güzel nefeslerinizden birini alıyorsunuz.
bu arada bi de günah ya, valla hiç diğer tarafta trip falan çekemem. efenim bu canı biz sana böle mi verdik, verdiğimiz gibi isterdik falan. mazallah...
yükleniyor...
