yarının derdini, tasasını düşünürken bugünün mutluluğunu kaçırma gafletinde bulunmamak, uzun vadeli planlar yapmanın gereksizliğinin farkına varabilmektir. ne çok umursamaz olmak, ne de sürekli sorunları düşünüp hayatı çekilmez kılmaktır. anı yaşamak, hayatını yaşarken dengeyi kurabilmektir.
yapması kolay ancak bir o kadar zor olandır. aynı zamanda kimi zaman doğruyken , kimi zaman gelecek için kalıcı hasarlar meydana getirebildiğinden yanlıştır. olaya 'yarın belki olmayacağım' mantığıyla yaklaşıldığında insana doğru gelir ancak bugün yapılan bir hata yarınına da acı katabileceğinden dikkatli olmak gerekir. sevgilinin kollarındayken sadece o an yaşanmalıdır, ilişkiye dair kötü şeyler düşünülmemelidir mesela ve bu zarardan çok yarar getirir belki yarınınıza...ama daha geniş kapsamlı durumlar ve olaylar için düşünerek haraket etmek daha kolay kılar yaşamayı.
her ne kadar kulağa hoş gelse de aslında zannımca boş söylem. an zaten yaşanmaktadır, iyi ya da kötü yaşanacak ve bir an sonra da geçmiş olacaktır. anı yaşarken bile yapılanlar bir sonraki adıma yatırımdır. anı yaşamak için okumazsın; amaç yarınını güzelleştirmek rahatlaştırmaktır; anı yaşamak için birileriyle birşeyler paylaşmazsın, yarın da o insanlar olacaktır ve paylaşımın böyle oluşacaktır; anı yaşamak için inanmazsın; gerekliliktir, zaman içinde inancın oluşur herşeye. bilinçli ya da bilinçsiz yarın kurar durursun da hadi anı yaşıyor olursun...
yükleniyor...
