hayatımı berbat eden, benden bir çok şeyi çalmış olan kısaca ağzıma eden hastalık! televizyonda görüp "hadi be bu da aptallık" diyerek dalga geçerdim... ne oldu bitti anladım geçirdiğim bir rahatsızlıktan sonra devamında bununla karşılaşmak iğrençti! 4 ay içinde 25 kilo birden vermiştim ve farkında bile değildim! fizyolojik olduğuna öyle bir inanmıştım ki çevremdekiler beni kanser sanmaya başlamıştı! aslında ne yaptığımın farkında değildim... yemiyordum! bir hafta hiçbir şey yemediğim oluyordu! babacan bir doktorumun bir psikiyatriste sevk etmesiyle öğrendim ne olduğumu! "yavaş yavaş intihar...kendini yani hedefi küçültme çaban var! mükemmel olmazsın çünkü sen de bir insansın!" ben şanslı olanlardandım da atlattım! ama doktorlar hastalık geçmişinizde duymaya görsün anoreksiya nervosayı size tuhaf bakışlar fırlatırlar anında, alakası olmayan hastalıklarınızı bile psikolojiye bağlarlar! kurtulmak hakikaten zordur! üzerinden 3 yıl geçmesine rağmen bıraktığı izleri hala silemedim! ondan bana kalanlar; kalsiyum yetersizliğinden dolayı aşınan oynak bir kaburga, her şeye duyarlı harika bir ülser, iki dolgu ve sarımtrak dişler, yerlerde sürünen bir bağışıklık sistemi ve hipoglisemi... hayatı hastanelerde geçirten ya da tabutunuzu taşıyanlara kolaylık sağlayan bir rahatsızlıktır!