yoketmeye çalıştığı mutsuzluk,mutluluğunu da elinden alır.olayları analiz etme yeteneğini kaybeder,neden sonuç ilişkisi kuramaz.acısı yüzünden anlaşılmasın diye sergilediği saçma sapan davranışlar da zaten kontrolünden çıkmıştır çoktan.şaşıramaz çünkü inanmaz.mutlu olmaz çünkü inanmaz.
ayrıca içinden çıkamayacağı her durumda ilaçlara sığınan,sevilmeyen her yan etkide çözümü ilaç değişiminde gören,artık hangi yan etkinin hangi ilaçtan kaynaklandığını unutarak,her manada ağrılar için kıvranan düşünen beyinleri hayattan soyutlayan psikiyatrlara selam ederim.
gerçeklik kavramını antidepresanlardan dolayı değil, amaçsız, hedefsiz yaşamdan dolayı yitirmiş bireydir aslında. bir an önce silkinip kendine gelmeli, hayatın güzelliğinin farkına varmalı ve yaşamına bir hedef koymalıdır.**