** arkadaşı olmayan ezik bünyenin ya da arkadaşı olan fakat bu arkadaşın beyni ile sevişmek istemeyen duyarlı bünyenin yapacağı bir eylemdir. söz konusu şahıs, elindeki* günlüğü, bir insan gibi değerlendirir, anlatır da anlatır, yazar da yazar. içini boşaltır, rahatlar. huzurludur artık. *
sözlüğü arkadaş olarak görüp, gerçek hayattaki tüm ezikliğini burda tatmin eden ukala görünümlü sümsüklerin, sözlüğe girip tüm günlük tutanları ezik diye nitelemesinden daha onurlu bir davranıştır yaptığı sanırım...
kendi yazar, kendi okur... aslan gibi adamdır... en azından günlüğüne '''sözlükte genelleme yapan ezikler''' diye bir cümle yazma ihtiyacı hissetmez... böyle de ebleh değildir yani... şovdan ve egodan uzaktır... amacı şov yapmak değildir çünkü o yazıyı kimse okumayacaktır, böyle bir ihtiyacı yoktur... istediği kadar marjinal görünsün, ona '''artı bir puan''' verecek bir buton yoktur o defterde mesela...
tüm derdi yaşadıklarını biraz olsun anlamlı kılmak, hatıralarını düzenli bir biçimde saklayabilmektir...
günlük tutmak özen ister... öyle her eziğin(!) ve sümsüğün başarabileceği bir iş değildir...
ha, evet... bu düzenli bir adamın başarabileceği bir iştir sadece... bana ne yazım şeklinden...
ister arkadaşım diye girsin cümleye, ister sevgili günlük diye... bana tebrik etmek düşer...
dipnot: hayır, günlük tutmuyorum... başaramıyorum çünkü düzenli bir insan değilim... çok denedim olmadı...
genelde sırlarınızı paylaşacak bir dostunuzun veya dostunuzla bile paylaşmak istemediğiniz düşünceleri anlatıp sözlüğün dinlemesiyle deşarj ola durumu.
mantıklıdır kimi zaman.çünkü bazen en yakınınızla bile paylaşamayacağınız öyle sıkıntılarınız, pişmanlıklarınız, üzüntüleriniz olur ki bir kağıt parçası bile olsa anlatmak rahatlatır sizi.
aylar, hatta yıllar geçtikten sonra 'nolmuş lan benim hayatımda bi dönüp bakayım' şeklinde bir serzenişten sonra, geçmişi yad edebilmek için yapılabilecek eylem.
yükleniyor...
