bembeyaz bir sayfadan ibarettim yola çıktığım zaman. acizdim, çaresizdim, ellerine tutundum... güçsüzdüm, korunmaya muhtaçtım, gölgene sığındım...cahildim, bilmiyordum, ne varsa bildiğim senden öğrendim. senin yokuşlarında kanadı dizlerim, senin göğünde vuruldu kuşlarım. fazla bir şey istemedim senden, evet, mutluluk için küçük basit şeyler yeterliydi belki. sen benim olan ne varsa elimden aldın, ben senin ömrüne "bir ömür" kattım...denedim...çalıştım...yoruldum...yenildim...ilikledim önünde düğmelerimi, çöktüm dizlerimin üstüne, yere kapandım... eğer paramparça bir hikayeyse baktığım her aynada gördüğüm, eğer bugün kalbimde bir taş ocağı kuruluysa, eğer kirliyse ellerim, yaralıysa düşlerim, yalnızsa yüreğim, yabancıysa yanyana yaşadığım insanlar sebebi sensin. bilesin...
yükleniyor...
