1934 de, marmara üniversitesinin kadıköydeki tarihi binasında eğitime açılan lise.* şimdilerde adı her ne kadar hocalara dayak atan öğrencileriyle anılsa da, devlet kurumlarında olduğu gibi akpnin aşındırma politikasına kurban gidiyor olabilir*. şöyle ki; 2000den beri okula alınan öğretmenler kadrolaşma sorularını akla getirecek cinsten. femdeki abilerden çıkma bir öğretmenin atandığı da söylentiler arasında. asıl soru da, 6 seneden daha uzun süredir bilinen bir olayın basına neden şimdilerde yansıtıldığı. eskiden çoğunluğu milliyetçi* olan lisenin, yönetim kadrosunu kaydıracaklar. ahanda buraya yazıyorum.
bilimum siyasi olayları geçersek, haydarpaşa lisesi türkiye deki köklü liselerden biridir.1989 yılında altunizade ye (validebağ korusuna) yapılan yeni binaya taşınmış. koruluğun içinde olması aslında *başlı başına tercih sebebi. konferanslara, törenlere, seminerlere evsahipliği yapan konferans salonu, kapalı spor salonu, yemekhanesi, pansiyonu, tenis kortu, ufak bi müzesi, fkb* laboratuvarları, toprak futbol sahası, 2 asfalt basketbol sahası ile minyatür bir üniversite hayatı yaşatır.
(merak eden 41*01 01"kuzey,29* 02 48" doğu koordinatlarına bakabilir*)
eski mekanı marmara üniversitesi haydarpaşa kampüsü olan,hababam sınıfı serisine ilham kaynağı olmuş,abdullah mollaoğlu gibi tatlı-sert,öğrencileri devamlı şaşırtabilitesi yüksek bir müdür yardımcısına sahip zamanında kabataş lisesi,istanbul erkek lisesiyle kapışırken kalitesi düşümüş,yeniden toparlanma aşamasına geçen canım okulum...
babamın okuyup,nası olduysa sağ kalıpta(siyasi olaylardan dolayı,ders bile yapılmayaıp,sınıf başı askerin oldugu zamnlar) cıktıgı okul.
5. sınıf sonunda yapılan anadolu lısesı sınavına gırdıgım okul.
her lise hayatın bir kısmını bir takım gerekli ve gereksiz insanlarla-anılarla doldurmak zorunda kalınan ilim irfan yuvası (!). tuvalette sigara dönmenin zevkini ilk olarak aldığım, disiplin korkusunu ilk yaşadığım, ilk defa reddedildiğim **, bir çoğu ile bir daha görüşmediğim bir sürü arkadaşımın olduğu, yıllık fotoğraflarında aptal aptal gülümsediğim, içindeyken bitse de gitsek dediğim, üniversiteye adım atınca mumla aradığım okulum.