öğrenilmesi zor bir adab çeşididir. türkün alkolle imtihanı gibidir. insanın neresi ile içtiği bu adaba uyması konusunda çok önemlidir. felsefesi muhabbettir. çünkü içkinin en güzel mezesi sohbettir, dost meclisidir.
rakı masasında iseniz eğer karşınızda bir bayan var ise bardak tokuşturma sırasında karşıdaki bayanın bardağının alt kısmından tokuşturulur.aynı durum karşınızda sizden yaşça büyük birisi var ise de geçerlidir..bu karşınızdaki insana saygı duyduğunuz manasına gelir.bardağın dibini gördüğünüzde falza sert olmamak koşulu ile bardak masaya vurulur.bu da masaya olan saygıdan gelir ki rakı bardaklarının dibinin kalın olmasının sebebi bu şekilde masaya vurulduğunda zarar görmemesi içindir..
bardakları tokuşturduktan sonra içmemek adaba aykırı olarak görülür.ayrıca masadaki büyükler rakıyı bardağa koymadan, içmeye başlamadan yaşça küçüklerin bunları yapması da yanlıştır..
içerken 5 duyu organımızı kullanırız.içtiğimizi görürüz.bardağa dokunuruz,kokusunu duyarız,tadarız..duymak için ise bardakları birbirine tokuştururz..
ayrıca rakı masasında öyle hayvan gibi içkiye abanılmaz.rakıdan bir yudum alınır akabinde çatalın ucu ile mezeden alınır.açgözlü olmak,görmemiş gibi saldırmak,karşıdakine saygısızlık yapmak rakı masasının adabına aykırıdır..*
piano piano yani agirdan almaktir.yavas yavas ufak ufak sakincene agirdan bir muzeyyen senar behiye aksoy kokusuna alarak sindirerek rakinin mezenin muhabbetin hakkini vererektendir.