uzun süredir kafamı kurcalayan bir yanılgıdır bu.özellikle ülkemizde boku çıkmış bir durumdur.çoğu insana göre kişi iyidir yada kötüdür.orta noktası yoktur bunun.kişi ya mükemmeldir yada yavşağın tekidir.mükemmel olan kişi kendisine karşı yapılan hiçbir kötülüğü haketmez başkalarına göre.çünkü o mükemmeldir.tertemiz bir kalbi vardır.zamanında türk filmlerinde yapılan acıtasyonun kaynağı da bu yanılgıdır aslında.bu filmlerde dikkat ettiyseniz bir iyi adam bir de bu adamın tam zıt köşesinde gerçekten kötü bir adam vardır..bu adamları bize öyle bir gösterirlerdiki elimizden gelse filmin içine girip o iyi adama kendimiz yardım etmek isterdik.kötü adamsa mahvolsundu,kahrolsundu..peki neden bizlere işin bir diğer yanını göstermediler....neden?
bu iyi adam ağzı burnu kaya kaya hiç mi 31 çekmedi? hiç mi kötülük yapmadı..kimse hakkında kötü konuşmadı mı? başına gelen olaylarda kendisinin hiç mi suçu yoktu..farkındayım konuyu türk filmi örneğinden devam ettiriyorum..yada kötü adama gelelim ..bu adam bu kadar mı kötü ya..yaptıkları karşısında hiçmi vicdanı sızlamaz bu adamların..kimseye yardım etmezlermi..sevdikleri değer verdikleri insanlar yok mudur bu kişilerinde..bu kişilerinde bir hayatları yok mudur?
söyliyeceğim odur ki insan tek boyutlu bir varlık değildir..özellikle bazı şeyler gözüktüğü gibi hiç değildir..
yükleniyor...
