olgunlaşamamış, aslında o çocuklardan farkı olmayan ama hep mazaret bulan ama bu çocuk çok şimarık, ama bu çocuk güzel değil ama onun pipisi yok gibi bahanelerin arkasına sığınan insan.
sanki annesinin karnından 18 yaşıda doğmuş gibi davranan insanlardır. bilmezler ki bi kaç zaman sonra o beğenmedikleri çocukların yerinde olabilmek için herşeylerini verebilecek duruma geleceklrini...
"a bıdı bıdı ne tatlı şeysin sen öyle" midir sevmek, nedir?
kıskanıyorum ben hem onların o bembeyaz ve rahat yaşamlarını, bir garip oluyor insan yahu "bebek" olduk; ama bebek olduğumuzu hiç bilemedik.rahat ve sorunsuz günlerimiz oldu; fakat farkında değildik!
öyle garip hisler bunlar.