kirpiklerinde bir çiğ tanesi olsam
ansan o bahçeyi rüzgarı çağırsan
mevsim suluboya olsa günlerden mercan
işte sanki o an
nubar terziyan sırtımı okşar
eski filmler hala o bahçede
siyah beyaz ağlar
Çiçek dürbünüydü ebruli sokaklar
kederli olsa da güzeldi çocuklar sümbülleri çoktan küstürdük
güller perişan
kırıldı valsimiz tam ortasından
baktık uzaktan
sıla olduk birbirimize
şimdi herkes perişan
arkadaş ıslıkları titretse camları
yepyeni bir rüyayla kamaşsa gözlerimiz
başka bir dünyanın mümkünlerini
savura savura yüreği kavuran hatıraların küllerini
araya araya olur a buluruz
yaralı veda günlerinin sönen ümitlerini ..
yükleniyor...
