anlam veremediğim bi durumdur kendisi.sokakta,otobüste,dershanede kapı önü olmayan her yerde ne kadar süre durursan dur tık yoktur.ama apartmanın kapısına gelip zile bastıktan sonra açılmasını beklerken yada o kapı açıksa ev kapısında beklerken şekilden şekile girmeme,bacaklarımı birbirine yapıştırırcasına yaklaştırmama sebep olan üstüne üstlük bir de evde kimse yoksa düşünmesi bile insanı terleten yaparken ise duyulan hazzın (°bkz: kapi ziline basıp kaçmak)tan daha fazla oldugu biyolojik işkence
zeynep diye bir arkadaşımın halen anlam veremediğim esrarengiz alışkanlığıdır.
sanırım orada bir düğme var oraya basınca geliyor.
tam olarak çözemedim sadece tahmin.
tuvalete ulaşmak için mesafe azaldıkça rehavet artar ve tuvaletin son adımları büyük bir çile oluşturur. zar zor fermuar açılıp, mutlu sona ulaşılır. eve gelene kadar meşgul oluncak o kadar şey vardır ki, çiş anca boş anda kendini gösterir adamı delirtir.
yükleniyor...
