tramvaydaki otomatik ablanın durup durup söylediği tümce. ablamız tramvayın halini görseydi işini bırakırdı muhtemel, zira bırakın ilerlemeyi bazen tutunma ihtiyacı bile hissetmiyorsunuz o sıkışıklıkta.
bir yolcu burnunu karıştırırken, bir yolcu cep telefonu tuşlarına basarken*, bir yolcu vagonun göreceli en güzel kızını keserken, bir yolcu abidik reklam panolarını izlerken duyar bu uyarıyı. bulundukları konum itibariyle uyarının asıl muhatabı olmalarına rağmen, yaptıkları işe aynen devam ederek reaksiyon gösterirler sadece.
aslında orta kısımdakilerin akrabalık derecesini yükselten cümledir. bunu isteyen muavinler ve tramvay sesi kızımız gözünü para bürümüş kişilerdir. o muavini yada o cümleyi söyleyen kızı o orta kısma atıp ilerletmek gereklidir.
çoğu zaman tramvayın orta kısmı da kapı önü kadar sıkış tıkış olduğu için uyulması mümkün olmayan uyarı. insan elini bile zor kıpırdatabiliyor tramvayda ortaya nasıl ilerleyelim diye düşündürür.
özellikle tramvada kapı önünde bekleyen insanların hanım ablamızın sesini duyunca niye ben ilerliyorum diğerleri ilerlesin sonra inmesi zor olayı diye düşünceye iten ve kimsenin bu düşünce ile ilerlemeyip olduğu yere beklemesine neden olan tümce.
paramızla rezil mi olacaz oğlum, adamsan gel lan diye cevap verdiğin zaman aynı otobüsde bir daha duymayacağın laf. ama buna karşın muavin ya da şöför adanalıysa ve o gün polislere rüşvet vermek zorunda kalmışsa bulunduğunuz toplu taşıma aracından hızla uzaklaşmanız tavsiye edilir.
bu yine biraz insaflı ve suni bi anlatım... muavinden '' kardeşim arkaya ilerlesenize, arkası da topkapıya gidiyo kime diyorum alllooooueee'' diye bi çemkiriş duyunca insan tramvayi özluyo valla...
yükleniyor...
