ölü evi gibi bi atmosfere sahip olan gündür. herkes birbirini süzer. üst sınıftan salak çocuklar gelip "kaynaşın olm ehi ehi ehi" tipinden yavşak ibarelerde bulunur. ve kimse tahmin edemez belki 4 sene boyunca en iyi arkadaşının hangisi olacağını.
hafızamda ve gelişimimde büyük izler bırakmış gündür. zira mağazadaki dalkavuğun lafına uyup okula -okul dediğim de gayet ortam bir anadolu lisesi- cırt sarı bir gömlek ve de beyaz çoraplarla gitmişimdir. arkadan gelen tayfanın çorabımın beyazlığıyla dalga geçtiği anlar hala kulağımda, o oldu nefret ettim beyaz çoraptan.
ayrıca annem ve babam da yanımdaydı o gün.
baya salakmışım ben, süzme!
eski sistem anadolu liselerinde okumuş ben gibi insanlar için sıradan bir okulun ilk günüdür. aynı okulda beşinci senenizdir çünkü, gerginlik yoktur, sosyofobi, kaygı yoktur, süperdir.