melankolik kişi, yüreğini yiyip bitiren bir şeylerin varlığını hisseder. içini kemiren bu şeye teslim
olmak istemez ancak çaresizlik içinde onunla mücadele etme gücünü yitirir. uyum sağlamayı,
boyun eğmeyi beceremez. sürekli arayış içindedir. tüm şeylerin hiçliğini keşfeder. içinde
kıpraşıp durduğu olumsuzlama boşluğunda güvensizliği tek olumluluk olarak kalır. ama
güvensizlik verimsizdir, tüm içsel kuvveti tüketir.
arayış olanaksız bir dünyaya doğrudur. bu dünyada olmayan başkalıkların özlemi içindedir.
uyumsuzluğu ve kabullenemeyişi bundandır. dünyanın zevklerini hor görür. nietzsche'nin dediği
gibi ;
''sürülere özgü zevkler herkes için değildir''.
uyumsuzluk acı verse de, acıdan kıvransalar da kendilerini
bir yere, bir tanıma yerleştirmek istemezler ve herkes gibi yaşamak onlara korkunç görünür...
yükleniyor...
