koro değillerdir, aralarından ayrılan kişiye veda etmeye, yolculamaya gelmiş vefalı insanlardır. Ölenin arkasından yürümek zordur, tahta bir kutu içinde hiçbir şey hissetmeden yattığını bilmek de zordur, hem de beraber geçen anların capcanlı hatıraları aklınızdayken... o anda insan ne gülerken 13, somurturken 113 kasın hareket ettiğini düşünür ne de reenkarnasyonu...
"nasıl bilirdiniz?"
biraz sakardı, doğumgünlerini hep unuturdu, iyi çocuktu, bi keresinde çok kırılmıştım nasıl söyledi o lafı hala unutamıyorum, çok çalışkandı, kişilere sadık ama sözlerine sadık değildi... iyi bilirdik işte, severdik...yaşaması, biraz daha nefes alması,zamanı geri alıp o gün o saatte emniyet kemerini takması mümkün değil belki, ama söyleyemediğimiz birçok şeyi herkesin içinde söylemenin en kolay yolu belki de bu...
iyi uyu, affettim yaptığın herşeyi, gönül rahatlığıyla git o tarafa, aklın burada kalmasın demektir belki de...
iyi bilirdik...
yükleniyor...
