insanın yalnız olmadığını bilmesidir. hani bir dönem çok sıkıntı basar insanı ya da öyle sevinir ki aklına sahip olamaz, işte gideceği yerdir onun yanı... her olursa olsun konuşulabilir, her türlü dengesizlik yapılabilir, hiç korkmadan herşey anlatılabilir. yadırganmayacağını bilmek güzel şeydir, bu yüzden birtanedir o. başkasının "manyak mısın?" derken o "heyoo manyağız biz" der, gülücüğü eksik ettirtmez insan yüzünden. deli telepati yapar ayrıca bu, mesela adına yazı yazılırken online olur, bir şarkıdan bahsederken o şarkı çalar falan, ürkütür ara sıra... yıllar öncesine ait şeyleri dünmüş gibi hatırlar deli eder bir de, "hani sen şöyle şöyle demiştin.." gibi şeyler söyleyip senin yaptıklarını sana anlatır, şaşkın gözlerle bakakalırsın, "naaptın kızım sen" falan dersin. ama sonuç olarak bağlanırsın, yıllarca görmesen bile, gördüğünde de kaldığın yerden devam edersin.
mutluluğu görürsün o gözlerde. iyi ki var olan bir insandır... mor saçları ile sözlüğe renk katacağı aşikardır..]" title="(bkz: :])">*
yükleniyor...