6 ay kalmış, ha bir gün eksik ha bir gün fazla ne farkederki?.. yapraklar gene sararmayacak mı sanki, dalından kopmayacak mı? tam 6 kısacık ay. eskiden olsa 6 kocaman ay derdin buna. altı tane otuz gün daha ve herşey kararıyor...
hayat gemisindeki seyahatinin sonlarına yaklaşmışsın. kaderde bu da varmış demekki... içinden bir ses belki demeye başlıyor. belki de yanılıyorlardır, belki... birden bire kesilir, kendini kandırdığının farkına varırsın. derken hayatın tadını çıkarmayı düşünürsün. balkona çıkar derin bir nefes... eskiden olsa belki hemen içeri girerdin, bu ne berbat bir hava der küfrederdin içinden ama artık bir önemi yok bütün bunların. en azından nefes alabiliyorsun. düşünmemeye çalışırsın ama aklına hep o iğrenç espri gelir.
ne kadar şanslıyım bu sene şubat 29 çekiyor.