imkansızdır.. hiçkimseyi silemezsiniz.. sadece düşünmekten vazgeçersiniz ya da hayatınızın bir parçası olmaktan çıkarırsınız.. yıllar sonra tek hatırladığınız o olur belki de..
imkansızdır. silinemez.
aylar geçse de , yıllar geçse de üzerinden , yine silinmemiştir. yine bir yerlerde hatırlatır bir şeyler onu , ya da o kendini hatırlatır bir şekilde. bunu yakın zamanda gördüm. bu anımla açıklayıcı olmak isterim.
yıllar yıllar önce , aziz pederimin 34 ee 672 plakalı bir arabası vardı. ben onu çok severdim. ama ne kadar çok olduğunu kimse anlayamaz. neyse... günlerden bir gün aziz pederim bu arabayı sattı ve ben bu olay üzerine aylarca yas ilan ettim kendime. aylarca kendime gelemedim ama sonunda düşündüm ve "onu unutabilirim , silebilirim , hiç olmamış gibi hayatıma devam edebilirim..." ve evet öyle oldu. ya da ben öyle sandım...
yaklaşık 3 hafta önce yani bu arabanın satılışından yaklaşık 11 yıl sonra , aziz pederimin istanbul ziyaretinde , avrupa yakasından eve dönerken , şişli de babam bir araba için bana "lan hatırlıyor musun bir zamanlar bende de vardı bu arabadan" dedi. hiç farkında değildi bu lafı söyleyerek bana nasıl bir kötülük yaptığının... ve ben dönüp o arabaya baktım... bakmaz olaydım... ama baktım tabi... bir de ne görsem beğenirsiniz?... hiç beğenmedim bir şey gördüm , plakası 34 ee 672... inanamadım , çok fena oldum , kendimi kaybediyordum... neyse ki sevgili 34 ee 672 de bizimle beraber anadolu yakasına geldi de biraz kendisini izleyebildim. sonuçta göztepe köprüsünde yollarımız ayrıldı... ben erenköye giderken o kadıköye yönelmişti ve o an kalbimin yarısı da 34 ee 672 ile beraber kadıköye gitti... eve gittim ve o gün bu gündür yas tutuyorum , bütün vücudum rakı oldu... lanet olsun böyle aşka , böle sevgiye! yok kardeşim! onu hayatından silemezsin ya!!!
(°bkz: eternal sunshine of the spotless mind) makineside olsa yok olmuyor sanırım. sildiğini zannettiğin şeyler sanki bilinçaltına gidiyor, en alakasız yerde bile aklına gelebiliyor. *
pratikte mümkün olmayan bir durumdur. çıkarmışsındır onu hayatından yahut o çıkıp gitmiştir, ilişkiniz sona ermiştir bir şekilde. yoktur artık o senin için. ne beraber gezersiniz el ele, ne sohbet edersiniz ne de film izlersiniz. önceleri ayrılığınızı, onun yokluğunu başkalarına "şundan dolayı şöyle oldu bundan dolayı gitti vs." şeklinde anlatmaya çalışırsın ısrarla, sanki onun gidişi diğer insanları gerçekten çok ilgilendiriyormuşçasına... aslında başkalarına onunla ilgili kurduğun her cümle, gitme sebeplerini anlattığın her cümle, senin o "başkaları" üzerinden kendine yönlendirdiğin cümlelerdir. diğer insanlara açıklama yapman, asıl kendini artık her şeyin bittiğine ikna etmeye çalışmandır. belki başarılı olursun belki de olamazsın. ona olan sevgin hiç bitmeden devam eder belki, yahut da zaman yavaş yavaş etkisini gösterir ve gün geçtikçe artık ona karşı daha az sevgi barındırdığını hissedersin içinde. fakat ne olursa olsun onu hayatından silmen hiçbir zaman mümkün değildir. çünkü en sevdiğiniz şarkı, beraber en çok gittiğiniz yer, en beğendiği film, doğum günü tarihi ... her şey baki kalacaktır ve bunları ne olursa olsun unutman mümkün olmaz. hafızanın sağlığı yerinde oldukça, o aslında hiç silinmez hayatından, kalbinden belki silebilirsin ama tam anlamıyla hayatından asla.
yükleniyor...
