iş yerinde bugün ilk günüm. bilgisayar başında sözlüğe giriyorum çünkü bizim işimiz çarşamba günü başlayacakmış.bende mal mal oturuyorum.kimseyi tanımıyorum. kızlar her zamanki gibi işte.işe yeni başlayan biri varmış,onun hakkında dedikodu yapıyorlar. hımm dur lan bu benım. bana bakıp,süzüyorlar,ben de pis bakışlar ve negatif elektrik yolluyorum. oldum olası anlaşamam zaten.erkekleri soracak olursan hepsi kafayı yemiş,dün gece sabahlamışlar ekipçek ondan hepsi zombi gibi,herkes gözlüklü ve peltek peltek konuşuyor acıdım lan. sanırım yanlış bir günde başladım. içimdeki şebeği çıkarsam mı yoksa burası işyeri ciddi mi takılsam bilemedım. böyle işte.
bunu benden duymanı istedim. bilmiyorum iyi mi ediyorum ama dost acı söyler delikanlı. ayrıca bunun yükünü kaldırabilecek yaştasın. bir filan oldun heralde. neyse konuya gelelim. sağda solda adın gaysözlüğe çıkmış. hemen bi manita yap kurtar karizmayı. bi ilhan irem vardı? ne oldu o ya. konuşamıyorum konuşamıyorum konuşamıyorum... yazıyorum.
sevgili sözlük bugün birdenbire içimdeki tüm hesaplaşmalar bitiverdi...yaşamdaki adaletsizliklere, yapılan haksızlıklara, yitirdiklerimize, çaresizlere kafayı fazla taktığımı farkettim. aslında özelimdeki güzelliklerin tadını çıkarmama engel oluyordu bu durum. hep üzgündüm oysa hep sevdiğim için hep mutlu olmalıydım...ve en yakınıma o anda ' beni bağışla artık hiçbir duygumu abartmayacağım' dedim...sevgili sözlük beni duysun yazarların ve en sevdiğine koşup sarılsın... yönetimler kötü diye neden kendimizi cezalandıralım ki...
-sevgili sözlük
-efendim değersiz yazar.
-çok seviyorum ben seni
-senden çok var.hadi yoluna
-niye bana kötü davranıyorsun
-admin,bak burada kimler var !
-tamam tamam sadece yazıcam söz.