ben erkeğim diyebilen ve kendine saygısı olan herkesin ,sevgilisinden ayrıldıktan sonra mutlaka yapması gereken bir harekettir. verilen her neyse maddi değerine bakılmadan ** ayrılma ertesi hatırlatılmalı ;geri istenmeli ,olmadı aşağı yukarı bir değer hesaplanıp banka hesabı verilmelidir* dediğim gibi önemli olan para değildir önemli olan ayrılınan sevgiliye gözünüzde değerini göstermek ve ilerisi için kızlara kesinlikle para yedirmemenin verdiği mağrur tavırla hayata devam edebilmektir.
yaşanmış şeylere saygısızlıktır. çok önemli birkaç belge, dergi, kitap, cd bi nebze kabul edilinebilir ama her hediyenin de hesabının sorulması "e madem geri alacaktın neden verdin?" sorusunun kafalarda yankılanmasına yol açar..
-hakan ayrılalım mı? yürümüyor artık.
-olur gülriz, ama hediyeler, geri isterim.
-şimdi ayrılığın ne kadar doğru bir karar olduğunu anladım.
-ayrıca ödediğim tüm yemeklerin fişlerini sakladım, yarısını isterim.
-nas ya?
-öle işte, istersen taksite bağlarız.
-sen ciddisin?
-ne sandın y...
hayvanlık da olsa yapılabilecek bir davranıştır. sevgiliye zamanında ileriye dönük o kadar yatırım yapılmıştır ve ayrılınca insanın içine oturan bu kadar yatırım başka kızlara verilmek üzere geri istenir.
karşı tarafla bir daha görüşmek.karşı tarafa eski günleri anıları hatırlatmak istenildiğinde de yapılabilecek bir şeydir.ne kadar başarılı bir yöntemdir bilinmez.
sevgilisinden ne şekilde ayrıldığına göre değişen durumdur. mesala sevgilisinin hediyeleri yakmak gibi hatta benden sonrakine benden bahsetmeni istemiyorum demek gibi.
bir zamanların ateşli aşkı sırasında gaza gelip, "kimse benimki gibi bir hediye veremesin de, unutulmayan ben olayım" gibi acınası bir mantelite kurbanı olmaktan mütevellit sevgiliye verilen ibanez eb700'ü geri istemenin hödüklük sayılmayacağı fiildir. *
yükleniyor...
