aynen söyledir özlem;
uykuların kacar geceleri,bir turlu sabah olmayı bilmez..dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,deli eden bir ugultudur baslar kulaklarında..ne carsaf halden anlar,ne yastık.girmez pencerelerden bekledigin aydınlık..kapanır yatagına caresizligine aglarsın..ve onun hayali sigaradan derin bir nefes cekermiscesine dolar icine. . .
özlem durduk yere ağlama üzülme isteğidir, sebepsiz ve vakitsiz. gecenin bir vakti de olabilir okul da dersdeyken de olabilir bu durum. hayatı düşünürsün, herşey yalan dersin, anlamsızca bir noktaya bakarsın ve o kişiyi hayal edersin hep ve bir kişinin lan nabiyorsun ne düşünüyorsun demesiyle o an biter, yok öylesine bakıyordum dersin kederli bir şekilde, evet özlem böyle birşey'dir.