saat üç ayaktasın uyku tutmamış yine
ne yazıyorsun kara kara beyazlar üstüne
kalem biter hiç güvenme tükenmez diye
hayat bile sona erer günün birinde
sen hiç yalnız kalmadın mı kalabalığın içinde
derdine derman aramadın mı şişelerin dibinde
sözler sahteymiş çek kendini adım adım
yüzler belliymiş yağmurlarda aradım bulamadım
Üşenmişsin hikayeni baştan anlatmaya
faydası yok nefesini geçmişle yormaya
itiraf et seviyorsun hüznü kederi
acı besler uyandırır boşvermiş bünyeyi
yükleniyor...
