insanın reel dünya ile uyumlu olarak yaşamasını sağlayan beyinde başlayan ve sonlanan bir kavramdır. kişinin kendini ve ihtiyacları tanıması, fakat bu ihtiyacları toplumun ona izin verdiği ölcüde gerçekleştirmekle yetinmesi egonun gelişimine örnektir. örneklendirmek gerekirse her insanın açlık hissini bastırması gerekir fakat bunu çalarak yapmaz cünkü toplum buna izin vermez, bunun yerine çalışarak bunu kazanmayı düşünür, bu davranış o kişide egonun geliştiğini göstermektedir.
id ile superego çatışmasında orta yolu bulmaya çalışan zavallı sistemcik.
id: istekler
superego: sonradan yerleştirilmiş ahlak kuralları çerçevesinde kendini engelleme, vicdan duygusu yaratan üstbenlik
ego: son kararı veren, kişinin benliği
karnı aç insan, karşında bir simitçi görüyor. parası yok, simit alabilmesinin tek yolu simidi çalmak. id ilkel bir şekilde ihtiyaçlarını gidermek ister, yani "git al" der. o anda işin içine superego girip "hop, yaptığın şey ahlaksızca, iyi birşey değil*" der. bu iki sistem birbiriyle çatışırken son kararı verecek olan ego, yani "ben"dir. eğer iyi gelişmiş süperego yoksa bu durumda id süperegoyu yener ve gidip çalar. bunun sonucu superego vicdan baskısı yapmaya başlar. eğer süperego gelişmişse ve çalmaktan vazgeçerse bu sefer id karnının aç olduğunu söyleyecek ve bu konuda baskı yapacaktır. ego belirli savunma sistemleri ile bu çatışmaya son vermek ister, normal insanlar genel olarak bastırma uygular, yani baskı yapan duyguyu bilinçaltına iter. ancak bilinçaltına itilen duygular enerjilerini kaybetmezler ve bir yerden çıkmak isterler.
mesela babasına -yani otoriteye- karşı varlık gösterememiş, karşısında duramamış insanlar, otorite altında sürekli sus pus kalırlar, bağırma çağırma veya tepki gösterme eylemleri süperego tarafından yasaklanmıştır. ancak bu insanlar otoriter duruma geldiklerinde de bu isteğe bir çıkış kapısı doğar ve altındaki tüm insanlara bağırır çağırır, kendisini ezen otoriteymiş gibi davranır. işte bu ego tatmini olur.
sürekli yanlış kullandığımız ve tatmin edilecek bi tarafı olmayan sözcüktür. en ilkel düşüncemizin, toplum içinde yaşadığımızı düşünerek dışa vurumudur.
ego freud'un tanımlarından biridir. bizim bencillik dediğimiz şey işte. insanın kişisel çıkarlarını, zevk ve hazlarını doyurma eğilimidir. 'ben' in üste çıkma durumudur. çoğunlukla kontrol edilebilen bir şey olmasının yanında sözlüğe dek sıçramış benciller silsilesini tanımlar sıfat ötesidir.
yükleniyor...
