ilk defa 8 yaşındayken izlediğim, gecesinde korkunç kabuslardan uyandığım, palyaçolardan nefret etmeme sebebiyet vermiş belalar okunası film! (bir korku filmi olarak izleyeni özellikle müzikleriyle dehşete düşürebilmesi açısından başarılı bir yapımdır, külttür, bana uymayın, lanet okumayın, sadece izleyin... izleyin... izleyin... izle.. agh! )
o herşeyi kendi yanında görüp
almak istediğini alır
başka sey düşünmez
beni unuturdu
onun her anı heyecan dolu
beni üzdüğü zamanlarda bile
yokluğunu hissetmek
beni korkuturdu
ben herşeyi onun için, onun
yanında yaparken
o hepsine uzktan bakardı bir yabancı gibi
her sözümü dinliyor gibi
beni kandırırken
içinden geçen binlerce ses bastırırdı sesimi
o her günü yeni bir umutla
bekler gibi görünür
yarına inanmaz, beni avuturdu
onun her anı heyecan dolu
beni üzdüğü zamanlarda bile
yokluğunu hissetmek
beni korkuturdu
yaramaz iki çocuğun ,vazoyu kırdıktan sonra annelerinin' kim kırdı bu vazoyu' sorusuna, ikisininde aynı anda birbirlerini göstererek verdiği cevaptır.(anlayan beri gelsin)