ateşe uçan pervanenim de, kanatlarımı koruma çaban boşuna şimdi.
yandılar sıcağında. inatla vazgeçmiyorsun ya benden, bir sebebe tutunup inatla anlıyorsun ya beni, ben kendimi dahi anlamazken. bu hayat denen yalanın kuyruğuna takılmış giderken; hayalimi kıran, onaran, kıran, sonra tekrar onaran bir oyun arkadaşısın ya bana. çaresizliğini gördüm ya dün gözbebeklerinde, ufacık bir belkinin ümidini gördüm ya... eminim şimdi ! korkmuyorum eskisi gibi...
yükleniyor...
