istem dışı bir olaydır.sen kendini ne kadar tutsanda o lanet gözyaşı bir damla da olsa süzülmeyi başarır elden bir şey gelmez o bir damlayı damlalar kovalar.sabaha kadar ağlarsın.terk edilmek çok acıtır canını.
ilk başta kızgınsınızdır . 'beni terkeden birinin arkasından ne diye ağlicam bee', diyerekten teselli edersiniz kendinizi lakin saatler geçtikten sonra durumunuz ağırlığını kaldıramayıp iç güdüsel bi şekilde yaşlar gözlerinizden dökülüverir . *
keşk bir kere ağlansa da insanın içindeki bütün aşkı bütün sevgisi ve üzüntüsü o yaşlarla akıp gitse. ama olmaz ne yazik ki her aklınıza gelişinde her onu hatırlatacak bir şey görüldüğünde, duyulduğunda o yaşlar görevini tam gaz yerine getirir... taa ki onu tamamen unutup belki de tekrar aşık oluncaya kadar...
kendini yalnızlıktan yaratılmış bir dünya içinde,tek başına hissettiğin zamanın en ani olanıdır.değersizsindir,istenmeyen gibisindir oysaki ne kadar büyük bir kalbin vardır farkında değilsindir...