her ne kadar tembel işi gibi görünse de aslında usta adamın, aşmış insanın kuracağı cümledir. son çarenin başka bir ifadesidir hayata karşı. ya da çaresiz olduğunu belli etmeden hayata pis pis sırıtarak rest çekmenin güzel bir yoludur belki..
işten gelmiştim, sabah işe giderken açık bıraktığım bilgisayarım 10 saatten fazladır çalışıyor, colin mcrae dirt demosunu indiriyordu. fareyi hareket ettirdim, beklemekten kapanmış ve güç ışığı yanıp sönen monitörüm açıldı. login ekranına şifremi girdim, masaüstüm karşımdaydı.
download %43 te tıkanmıştı. bir adet internet explorer penceresi açıp iusozluk kısayoluna tıkladım. downloadı devam ettirmeye çalıştım, hata verdi. system traydeki msn ikonuna tıklayıp ortamda kimler var kimler yok bakacaktım ki defalarca tıklamama rağmen program epey geç açıldı, iusozluk de internet explorerı epey kastırıyordu.
bilgisayarımdaki bu anlamsız yavaşlamanın sebebini anlamak için derhal işlemcimin kullanım yüzdesine baktım, işlemci fanı 2280 küsür rpm de çalışırken işlemcinin iki çekirdeği de dolu görünmüyordu. fazla bir program da açık değildi. hiç bir şey anlamamıştım. bi kapatıp açalım düzelir hesabı bilgisayarı yeniden başlatmak istedim ve başlat mensüne erişmek için "başlat" a tıkladım. tıpkı diğer programlar gibi başlat menüsü de beni hayal kırıklığına uğratmıştı. artık iyiden iyiye yanıt vermeyi durduran bilgisayarım bana kendi kendime bu ilginç cümleyi kurdurdu.
yükleniyor...
