bazen yakının zıttı
bazen yakın
bazen sadece yakın
bazen sadece uzak
bazen hem yakın hem uzak
bazen hem uzak hem yakın
bazen uzak ama yakın değil
bazen yakın ama uzak değil.
toplumuna ve diğer yaşantılara yabancılaşmış bir fotoğrafçının inanılmaz öyküsü.cannes film festivalinde jüri büyük ödülü ve en iyi erkek oyuncu ödülü almış bir nuri bilge ceylan filmi.aslında uzakların da buralarla aynı olduğunu,önemli olanın kişilerin arkalarında bıraktıkları ya da kavuştukları olduğunu anlatan güzel bir film.ayrıca filmde bu mesajı en belirgin şekilde veren fotoğrafçının,en sonunda mutluluğu uzaklarda arayan diğer sevdiklerinin hepsinden yoksun kalması çok vurucuydu gerçekten.
nuri bilge ceylanın 17 dakkalık safi yürüyüşle başlayan,içinde olay ekşin hiç bi skim olmayan lakin her fotografcının yakalamak isteyecegi kadar güzel görüntülere sahip olan,görüntü var ses yok diye nitelendirilebilicek egzantirik bir filmi.
kadrajı, kamera çekim teknikleri ve de ışığı kullanmadaki becerisi hakkında söylenecek tek şey mükemmeldir ama benim nuri bilge ceylan' da bulduğum bu teknik olayların dışında birşey var ki onlardan biri senaryo biri de oyuncu yönetimidir. senaryoya gelecek olursak eğer hani çok fazla bir şeyleri abartmak taraftarı değil ama doğal olayım diye de kasmıyor işin ilginç tarafı. hani sanat için bazı filozoflar doğanın taklit edilmesidir derler ya nuri bilge ceylan' ın uzak filmini izlediğimde sanat demeye neredeyse dilim varmıyor çünkü sanatı eğer bu çerçevede ele alacak olursak nuri bilge ceylan doğayı taklit etmemiş aksine olduğu gibi kameranın önüne yerleştirivermiş. sanat üstü bir şey bu bence. nuri bilge ceylan' ın çok natüralist olduğunu söyleyebiliriz bu bağlamda. bunu çektiği fotoğrafların şeklinden de anlayabiliriz. www.nuribilgeceylan.com/... bu adresteki resimlere bakarsanız çekilen resimlerin formatı enine daha büyüktür. bu sizce de insan gözü düşünülerek çekilmiş bir fotoğraf değil midir? bizim gözlerimiz de yan yana bulunuyor ve aynı o şekilde dikdörtgensel bir şekilde evreni algılıyor. hani insan yaradılışına uygun fotoğraflar bunlar biraz da. insan doğasına karşı değil fotoğrafların formatı belki de bu yüzden izlediğimiz nuri bilge ceylan filmlerinde ayrı bir zevk alıyoruzdur. oyuncu yönetimine de gelince biraz kim ki duk havası var gibi ama tamamiyle değil çünkü kim ki duk filmlerinde insanlar susarken hareketli ve de sürekli susuyor ama nuri bilge ceylan nerede konuşturacağını, nerede konuşturmayacağını, nasıl konuşturacağını veya susturacağını yani herşeyi öyle güzel seçiyor ki o an eline sigarasını alıp da uzaklara bakan ve martıların sesini dinleyip gözleri dalgalara kayan insanın neler düşündüğünü o kişi hiçbir şey söylemeden biz hissedebiliyoruz ve ben o anda diyorum ki işte sinema budur.
yükleniyor...
