sevgili ve özlem sözcüklerinin anlamını bilmemek ya da içi boş olarak kullanmaktır...
ya da gerçeği görmezden gelmeye çalışmaktır; özlem dayanılmaz olduğunda, sevgili burnunda burcu burcu koktuğunda!
mümkün olmayan bir durumdur. nitekim özlenmiyorsa o insan sevgili değildir. sevgili olmayanlar bile özlenebilirken kişinin ''sevgilim'' dediği kişiyi özlememesi mümkün olmayan bir durumdur.
özlemesi gereken o kadar çok şey olmuştur ki insanın hayatında. bir taş, bir kalem, hatta bir kuş hiç olmadı bir tutam deniz özlemiyle yanıp tutuşmuştur
özlemesi gereken o kadar çok yer olmuştur ki insanın hayatında. bir şehir, bir liman, bazen küçücük bir köy ama sonunda istanbul mesela
özlenilmesi gereken insanlardan bahsetmiyorum bile. anne, baba, kardeş kimisi için çocuk çombalak ve hatta torun tombalak.
sevgili? ha tabi ya. en çok ta onu özler insan hayatta. kiminin ki canlı kanlı bir insanken. kiminin sevdiği bi ölüden başka bir şey değildir. uzak varılması zor olan bir yerse aradaki km hesabını yapmaya gerek yoktur. ve kişi aslında o kadar çok özlüyodur ki artık. özlediğinin farkında bile değildir...
'sevgi'li kelimesinin anlamını idrak edememiş insan duygusuzluğudur. zira, sevginiz bittiği an, bir sevgili olmamalıdır artık hayatınızda uzakta ya da yakında..zaten özlemediğiniz sevgiliden çoktan istifa etmiştir yüreğiniz.
çok da anormal değildir,çünkü mesafeler kadar araya giren zaman da önemlidir.anılar biriktiririz ve hatırladıkça özleriz,yenileriyle değiştirilmediğinde uzaklaşan hatıralar sebebiyle de olabilir.hemen sevgisizlik aramamak lazım altında.
yükleniyor...
