yaşanmışlıklara, acı tatlı tüm anılara sıkı sıkıya bağlı yaşayan, hayatına giren her şeyi, herkesi yaşamına kattıkları renklerden dolayı farklı bir şekilde sahiplenme güdüsü hisseden insanla ortak bir paydada buluşma ihtimali olan zihniyettir.
yaşamında geride kalan ya da kalması gereken hiçbirşeyi geride bırakmayı bilmeyen kişidir. muhtemelen bir tek kibrit çöplerini degil başka seyleri de atamıyordur. yaşanamışlıklarına sıkı sıkıya bağlı bitirmeyi ayrılmayı bilmeyen bu zat genelde geçmişte yaşar.bu kişilere baktıgınızda aslında bitti dediği kahvesini bitirmediğini fincanın içinde en az bibuçuk parmak kahva kaldıgını,genelde çekmeceleri ve dolap kapaklarını kapamak yerine az da olsa aralık bıraktıgını gözlemlersiniz. bu insanların yaşamda bitişlere tahammülleri yoktur kabullenemezler. kabullendiklerini söyleseler de an gelir bakarsınız ki hala aynı seyler üzerine " yeniden ümitleri " vardır. cü<danını açtıgında size anlamsız gelen milyon tane sey genelde düzensiz bi sekilde cüzdanın sağında solunda durmaktadır ki ,bunların çoğu geçmişten getirdiği gerçekte bitmiş anılardır ve ona bunu asla kabullendiremezsiniz. cüzdandaki size göre düzensizliğinin sebebi de aynı zamanda o anılardan bi şekilde kaçmak isteme çabasıdır. öyle değil mi gün gelir düzensizlik canını sıkabilir ve düzene gireceğim deyip tüm konser biletlerini ucak biletlerini bilmem nerde sevgilisiyle yürürken buldugu taşı atıp düzene kavuşabilecektir belki. ama hayır asla yapamaz. öncelikle işe kibrit çöplerini kül tablasına atmayı, dolap kapaklarını kapamayı ögrenmekle başlaması gerekmektedir. (°bkz: psikoanaliz).
yükleniyor...
