bazen uzaklara gitmenize neden olan "hakkaten herşey büyük patlamayla mı başladı ben niye burdayım arkadaş ne sikim yemeye dolaşıyorum ortalarda kısa süreli amaçlarıma ulaşmaya çalışırken koyduğum hedeflerime koştuğum yolda yaptıklarımdan mı ibaret hayatım" veya daha uzun cümleleri beyinlere döşeyen girilerdir.
şimdi okudum bi tanesini ağlamakla ağlamamak arasında gidip geliyorum acaba ağlarsam ne değişecek bu basit göz yaşı bezlerinden süzülen bi kaç damla benim tamamen elektrokimyasal bi sistemle çalışan beynimin bana şu an sunduğu ruh halini nasıl da değiştirebilir de frahlatır işte şimdi de bu düşünür oldum... ayrıca hayatta amacı olmayan insanlar için hayatın anlamı kalmış mıdır ve babam böyle güzel pasta yapmayı nerden öğrendi?
yükleniyor...
