tadını çıkaramadıktan sonra ne adının ne sanının bir halta yaramadığı okul. ilk yıl bir sevinçle kapıdan girilir; sonrasında o gözler kapıya aşina olduğundan ne kapısı görülür, ne adı.
özel üniversitedekiler kalitelileri kaptırdıgından size tırt lar kalmıstır maalesef. hocalara yalakalık yaparsan kaldıgın dersten gecebılır yada ortamanı arttırabılırsın * kavga edersende aynı dersten 5 ıncı kere kalırsın * hocaların ben hocayım uleynn yok yere senı aşşalıyacagım sende susucaksın politikası vardır özellikle 3 e gecıpte hocalarla ıyıden ıyıye samımıyet kurulunca anlarsın, anladıgına da pısman olursun. yenı baslayanlar ıcın ıse ılk sene fasulye ne arkadaslık kurmak ne de okulu anlamak adına hıc bır işe yaramaz, la nıye ortam yapamadım dıye uzulmeyın he arkadaslık kurduysanda ne guzel ılk seneden ortam yaptım dıye sevınmeyın 4. sınıfta selam bıle vermıceksınız muhtemelen, ıkıncı sene daha ıyıdır ama gercekten dostluk olayına 3 te gırılır*.. gruplar degısıcek arkadslar deıgısecek ama o rezıl hocalar degısmıyecek **
öncelikle size olan sevgisinden dolayı sizi mobese kameralarıyla mütemadiyen izleyen bir rektörünüz var, kıymetini biliniz. "zararlı" gazete, kitap, dergi kapılardaki aramalarda çantalarınızdan özenle alınır ama size zarar verebilecek satırlar rahat geçer. satır dediysek yüreğimizin tam ortasına çöreklenen yazıların o müstesna satırları değil kastım efendim, bildiğiniz satır. hani kasaplarda falan da var. sonra edebiyat fakültesi öğrencisi giremez merkez binaya ama film çekimi için gelenler girer misal. parayı verin düdüğü çalın efendim, hiç öyle cık cıklamanın manası yok. öyle yemekhane özelleştirmesine hayır, paralı yaz okulu uygulaması kaldırılsın falan demek gafletine düşerseniz evinize bir zarf gelir haberiniz ola. üstünde de "soruşturma" vs kelimeleri falan yazılıdır.
velhasılı gariptir hayat burada. renklidir ve mantığı aratır. ama tavsiyem aramayın. zira ben uzun süredir arıyor ama bulamıyorum. yine de tüm bunlara rağmen "ot" olmaya direnen, aklı başında ve taraf olmaktan korkmayan, piyasa değil de toplum için bilim üretme şiarında akademisyenler ve öğrenciler de vardır. umutsuzluğun olduğu kadar umudun da kalesidir yani. işte bu da gülümsemek için güzel bir bahane. asma suratını, gül işte . *
her an dayak yeme tehlikesiyle karşı karşıyasınızdır bu okulda. kantinden çay alırken afişleri sökmeye gelen polisler tarafından olsun, önemli gün ve haftalarda piknik masalarından barikat kuran, satırlarla okula gelen sağcı ve solcu öğrencilerden olsun. olmadı başka üniversitelerden öğrencilerin "madem eylem yapıyoruz, burdan beyazıta kadar yürüyelim, istanbul üniversitesi de bize katılır, hem katılmayanı döveriz" mantelitesiyle karşılaşır, yine dayak yersiniz. gerçi ben yemedim henüz allaha şükür. yine de belki bir gün... neden olmasın?
zamaninda milliyet gazetesinde isverenlerin en fazla tercih ettikleri universiteler muadili bir haber cikmisti, bir numarada istanbul universitesi vardi, itu falan 13., bogazici sonlarda..vay anasini dedim, sasirdim..babama gosterdim, ne sandin lan ben ordan mezunum tarrak kafasi falan dedi..gururlandi..gun geldi, okullar bitti is hayati basladi bunyede..
az cok mevki sahibi oldu, turkiye nin en buyuk firmalarindan birine girdi..ama hala istanbul universitesinden birilerini ariyor gozleri..galiba gazeteciler fena yedi babami ve en temiz duygularini.
edebiyat fakültesi için konuşursak;
oturacak çok az bank vb olduğu için ince bir minderi hep çantanızda taşıyın*, kantinin önünden geçerken canınız ne çekiyorsa çeksin de alın, sonra tam sınıfa girersiniz haydaa dön 500 metre geri , durumu olabılır..arkadan geliyorsanız ve derse geç kalmışsanz vezneciler tarafındaki fen kapısından girmek için güvenliği ikna etmeye çalışmaktansa ölümüne koşun en azından geç de olsa derse girebilirsiniz.
merkez kampüsteyseniz eğer * meydanda durup kapının resmini çeken -yurtiçinden ve yurtdışından- turistlere kapıdan girerek hava atın, okulu gezmeye gelen lise öğrencilerinin önünden geçerken arkadaşlarınızla "ya abi vizeler de kastı ama yaptık bişiler, güz dönemini atlatalım sonrası gelir, vizelere(sınav demek yok) kafayı çok takma gel şu havuzlu bahçede bi oturalım" tarzı muhabbetlere girin, egonuzu tatmin edin.
diş hekimliğine gelmeyi düşünüyorsanız gelmeyin.daha ilk aydan nefret edebilir kendinizi içkiye vurabilirsiniz.ayrıca babanızın soyadı sabancı veya koç değilse aile bütçenize çok fena girer.ortamı da yoktur.sonuçta bi kampüste değil hastanenin içinde eğitim görmektesinizdir.
1-sıkı bir denetimden geçerek kampüsten içeriye alınan sayılı insanlardan biri olacaksınız.
2-girer girmez bir paso çıkarma telaşı alacak sizi, çünkü bu okuldan öğrenci belgesi almak bile çok zor olacak.
3-öyle açlığa gelemeyen bi bünyeniz varsa yandınız, kantin mantin hak getire.
4-okulda bahçede çimenlein üstünde oturmak, sigara dumanından geçilmeyen kantinde, çeşit çeşit solcu posterlerin altında oturmak dışında yapabileceğiniz pek bi aktivite yok o yüzden muhabbeti iyi arkadaşlar edinmeye bakın.
5- tuvaletinizi tutmayı öğrenseniz iyi olur, yoksa rezil görünümlü tuvaletleri kullanmak durumunda kalacaksınız.
6- kışın ortasına kadar kaloliferler yanmayacak ama havalar ısındığında da sönmeyecek.
7- ama tüm bunlara rağmen orta yaşlı insanların yanında "istanbul üniversitesi'nde okuyorum" dediğiniz zaman "vay be aferin " falan diye karşılanacaksınız. biterken de ince bi hüzün hissedeceksiniz.
yeni başlayan kardeşim.
bu entryi çok iyi oku.
öğrenci işlerine bir işinin düşmemesi için elinden gelen herşeyi yap.
pasonu, kimliğini falan kaybetme.
öğrenci belgesi için ne olur ne olmaz 2 gün önceden dilekçe ver.
kafanda bir soru varsa, bunu sormak için gideceğin son yer öğrenci işleri olsun, internetten araştır, arkadaşlarına sor, hatta hocalara falan sor.
sonuçta öğrenci işlerine soruyu sorduğunda alacağın cevap "kapıdaki duyurlar ve ilanlar panosunda herşey asılı, git ordan oku" olacaktır.
her ne olursa olsun öğrenci işlerindeki ağbilerinle, ablalarınla iyi geçin, bir şekilde işin düşer.
ve son olarak;
(°bkz: bugün git yarın gel)
okulunu sevmeye çalış, gördüğün saçmalıklar seni bezdireceğine, güldürsün. yaşadıklarını hafızana iyi kaydet.şimdi bıktıranlar, fakültenin kapısından en son çıktığın gün özlenecek olanlar.
geçenlerde yolum düştü, uğradım.
ilk başladığımız zamanlarda amfilerde kedilerin-köpeklerin dolaştığı, ders yapmaya çalışırken işçilerin cama demir takmaya çalıştığı, dersliklere ders esnasında giren çıkan usta sayısının belli olmadığı durumlardan buralara kadar geldiğine inanamadım. (sözkonusu yer i.ü. müh.fk. avcılar kampüsü'dür)
Bu site içerisinde yer alan bütün yazılar
tamamıyla doğru değildir, gerçeklikten çok ama çok uzaktır, hayal ürünüdür.
hukuki gereklilikler haricinde yazarlarımızın kişisel bilgileri üçüncü
şahıslarla hiçbir şekilde paylaşılmamaktadır. yazarlar otomatikman girilerinin
telif haklarını fatih sultan mehmet han a devretmiş sayılırlar bu yüzden pilot
olma durumunda girilerinizin silinmesini talep edemez, etsenizde sonuç
alamazsınız. "silmez isen ..." tarzında ifadelerde bize sökmez. zaten siliyoruz. İçeriğimizin bir
kısmı 18 yaş altındakilerin gelişimlerini olumsuz yönde etkileyebileceğinden
sakıncalı olmakla beraber, kendimi olgun hissediyorum tarzındaki söylemlerden
hoşlanmayız, yalan yanlış bilgi verenler; sorumluluklarını kendileri almış
sayılırlar. Klinik deneylerce de sözlüğün bağımlılık yarattığı ortaya çıkarılmıştır. | sitemap
