yolun yarısına kadar koşup sonra durup sonra yetişirim belki diyerek tekrar koşmaya başlayıp otobuse yetişemeyen insanın arkasına döndüğünde tüm durağın kendisine baktığını görmesiyle sonuçlanan rezil durum.
bi yandan bi sonraki otobüsü beklememek için koşmaya niyetlenip, diğer yandan da cepteki bozuk paraların, kulaktaki/boyundaki mp3 player ın, çantanın, cep telefonunun koşarken düşeceğinden çekinip boşverme olayıdır. pis çelişkidir. genelde otobüse yetişilemediği için millete rezil olmak da cabasıdır.
otobüse koşup yetişemediğin zaman durakta kalan ve senin bu halini gören herkes yerlere yatıp gülecekmiş gibi hissettiren duygudur. genelde bu8 yüzden koşulmaz.
yetişirim diye bir umut koşarsın otobüsün arkasından, ama çile otobüsü yakalamakla bitmez. şoförün merhamete gelerek durup seni alması gerek. yavaş yavaş giden otobüsün ön camını yumruklayarak otobüse binme azmini gösterirsin. bundan sonra iki ihtimal var. birincisi şoförün durması bu iyi olanı ikincisi ise sinir bozucudur. ray-ban gözlüklü şoför pişkin pişkin güler kapıyı açmaz, basar gider. piç gibi kalırsın ortada, götünden soluyarak mecbur durağa dönersin. kendine gelmen uzun zaman alır.
yükleniyor...
