mehmet akif'in en güzel şiirlerinden birinin bir mısrası, aslında bunu tamamlayacak olan mısrayı da ekleyecektim başlığa ama limiti aşıyordu, neyse şimdi koyayım geri kalan şiiri.
zulmü alkışlayamam, zâlimi aslâ sevemem;
gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem
biri ecdâdıma saldırdı mı, hattâ boğarım?
-boğamazsın ki !
-hiç olmazsa yanımdan kovarım.
Üç buçuk soysuzun ardında zağarlık yapamam
hele hak nâmına haksızlığa ölsem tapamam.
doğduğumdan beridir âşıkım istiklâle,
bana hiç tasmalık etmiş değil altın lâle
yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum?
kesilir, belki, fakat çekmeye gelmez boyunum.
kanayan bir yara gördüm mü yanar tâ ciğerim,
onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim.
adam aldırma da geç git, diyemem, aldırırım.
Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım.
zâlimin hasmıyım amma severim mazlûmu?
irticâın şu sizin lehçede ma?nâsı bu mu
yükleniyor...
